0047: ไนติงเกล-โอลิมปิค

ปีนี้ห้างเซ็นทรัลฉลองครบรอบ 60 ปี แต่ทราบหรือไม่ว่าห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของคนไทยนั้นไม่ใช่ห้างเซ็นทรัลแต่เป็นห้างแห่งหนึ่งแถวเฉลิมกรุงชื่อห้าง ไนติงเกล-โอลิมปิก ที่น่าตกใจกว่านั้น ทุกวันนี้ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ก็ยังคงเปิดกิจการอยู่

ก่อนที่จะมีห้างเซ็นทรัล ห้างไนติงเกลเป็นห้างสรรพสินค้าอันดับหนึ่งของไทย ที่ฮือฮามากในสมัยนั้นก็คือห้างนี้มีการโฆษณาในทีวีด้วย

มองดูเรื่องนี้แล้วทำให้คิดได้ว่า ผู้บริหารคือปัจจัยที่สำคัญที่สุดของการเติบโตของธุรกิจในระยะยาว ห้างไนติงเกลและห้างเซ็นทรัลเกิดขึ้นในยุคไล่เลี่ยกัน ตลอด 60 ปีที่ผ่านมามันจึงอยู่ภายใต้ปัจจัยภายนอกที่เหมือนกันเปี๊ยบ แต่ทำไมในปัจจุบัน ห้างหนึ่งยังคงมีขนาดเท่าเดิมอยู่ ในขณะที่อีกห้างหนึ่งที่เคยเป็นรองกลับมีขนาดที่ใหญ่ขึ้นหลายพันเท่า ก็ต้องเป็นเพราะ “ผู้บริหาร” นี่แหละที่ทำให้แตกต่าง

บางคนบอกว่าผู้บริหารที่ดีต้องเก่ง-ฉลาด-มีวิสัยทัศน์ บางคนบอกว่าผู้บริหารที่ดีต้องชอบทำบุญก็มี เหอๆ แต่สำหรับผม ผมว่าคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดของผู้บริหารที่ดีไม่ใช่วิสัยทัศน์หรือความใจบุญแต่คือ ความไม่หยุดนิ่ง ต่างหาก การแสวงหาการเติบโตอยู่ตลอดเวลาคือการ maximize shareholders’ wealth อย่างแท้จริง และเซ็นทรัลคือตัวอย่างของบริษัทที่ผู้บริหารยังพยายามที่จะเติบโตอยู่เสมอแม้บริษัทจะอายุ 60 ปีแล้วก็ตาม บริษัทนี้มีความกระหายที่จะทำกำไรให้เพิ่มขึ้นทุกปีมากแค่ไหนคิดว่าทุกท่านคงเคยได้ยินเกียรติศัพท์กันมาบ้าง

กลุ่มเซ็นทรัลเองไม่ได้มีจุดเด่นเรื่องวิสัยทัศน์แต่อย่างใด หลายๆ โครงการในอดีตก็ไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีนัก ถ้าเป็นบริษัทอื่นลงทุนผิดพลาดครั้งเดียวก็เลิกไปเลย แต่เซ็นทรัลเป็นบริษัทที่พยายามๆๆๆ จนทำให้การตัดสินใจที่ผิดในหลายโครงการนั้นกลายเป็นการตัดสินใจที่ถูกขึ้นมาได้ในภายหลัง บางบริษัทเมื่อเป็นที่หนึ่งแล้วหยุดอยู่กับที่ แต่เซ็นทรัลเป็นที่หนึ่งแล้วก็ยังอยากเติบโตต่อไปเรื่อยๆ คำว่า s-curve ต้องไม่มีอยู่ในพจนานุกรม ทุกวันนี้ธุรกิจทั้งเครือของเซ็นทรัลมีมูลค่ารวมกันไม่ต่ำกว่าแสนล้านบาทแล้ว (CRC, CPN, ROBINS, บจก.สรรพสินค้าเซ็นทรัล, CENTEL, PowerBuy, SuperSport, TOPS, B2S, HomeWorks  และอื่นๆ อีกมากมาย)

บางทีเราอาจรู้สึกว่า ภาวะตลาดมีผลต่อบริษัทมากกว่าผู้บริหารหรือเปล่า เพราะเห็นหลายบริษัทรุ่งเรืองมากทั้งที่ผู้บริหารไม่เอาไหนเลย แต่นั่นก็จริงเพียงช่วงหนึ่งเท่านั้น เมื่อภาวะตลาดพลิกผัน บริษัทเหล่านี้มักแย่ลงในพริบตาเพราะปรับตัวไม่ได้ ในช่วงที่ผ่านมา ห้างสรรพสินค้าทั่วโลกเจอภัยคุกคามจากโมเดิร์นเทรด เซ็นทรัลเองก็แย่ไปพักหนึ่ง แต่ความที่กลุ่มนี้มีสัญชาตญาณของการอยู่รอดสูงมาก ทำให้เขาปรับตัวอย่างหนัก จนทุกวันนี้เซ็นทรัลกลับมายิ่งใหญ่กว่าเดิมเสียอีก ทั้งที่ห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ หลายแห่งทั่วโลกเจ๊งไปแล้ว

มีคำกล่าวคำหนึ่งที่บอกว่าธุรกิจครอบครัวอยู่ได้ไม่เกินรุ่นที่สาม แต่คำกล่าวนี้ใช้ไม่ได้กับตระกูลนี้ เพราะปัจจุบันนี้เข้าสู่รุ่นที่สี่เรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบเหมือนกันว่ากลุ่มนี้เขามีวิธีการอย่างไรถึงทำให้ระบบกงสีดำรงอยู่ได้นานขนาดนี้ บางตระกูลแค่รุ่นที่สอง พี่น้องก็ยิงกันตายแล้ว แต่กลุ่มนี้ลูกๆ หลานๆ ช่วยกันทำมาหากินแบบสุดๆ

เจ้าของนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้บริษัทหนึ่งสามารถเติบโตมากกว่าอีกบริษัทหนึ่งเป็นพันๆ เท่าได้

(ไม่เกี่ยวกับหุ้นนะครับ)


ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

24 thoughts on “0047: ไนติงเกล-โอลิมปิค”

  1. นึกถึงเรื่อง คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส กะ บ.สเปอร์รี่แรนด์ เลยครับ

    พอดีผมเขียนเรื่องใกล้เคียงกันไว้
    แต่ในมุมของ positioning หน่ะ 😛

  2. การรักษาสมบัติให้อยู่ได้ชั่วลูกชั่วหลานนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะครับ

    ตระกูลนี้สุดยอดจริงๆ

  3. ห้างไนติงเกลสมัยเรียนมัธยมผมเดินผ่านบ่อยครับ ลองอ่านอะเดย์เล่มใหม่ดูก็จะมีคอลัมน์ที่พูดถึงห้างนี้เหมือนกัน เห็นด้วยกับพี่แม่ทัพว่าผู้บริหารมีส่วนสำคัญยิ่งในการกำหนดทิศทางของธุรกิจครับ แต่ในคอลัมน์ที่สัมภาษณ์เจ้าของห้างไนติงเกล ผมว่าท่านก็มีแนวคิดที่จะดำเนินธุรกิจและดำรงเอกลักษณ์ของห้างไว้เช่นนี้นะครับ (ไม่เติบโตก็ไม่เป็นไร ^__^) ซึ่งถ้าวัดกันด้วยตัวเลขทางธุรกิจล้วนๆ ห้างไนติงเกลหรือร้านออนล็อกหยุ่นคงพ่ายแพ้ห้างเซ็นทรัลหรือร้านบ้านใร่กาแฟหลุดลุ่ย แต่ถ้าวัดด้วยความรู้สึกของอดีตเด็กย่านนั้นคนหนึ่ง ผมว่าทั้งห้างไนติงเกลและร้านออนล็อกหยุ่นมันมีเสน่ห์และยืนอยู่บนจุดที่ท้าทายธุรกิจสมัยใหม่ได้มันส์ดีครับ 🙂

    ป.ล. แอบได้ยินข่าวมาว่าตลาดพาหุรัดก็กำลังจะกลายเป็นช็อบปิ้งมอลล์ด้วยครับ อนาคตผมอาจจะลืมภาพวังบูรพา-พาหุรัด-บ้านหม้อแบบเดิมๆ ไปก็เป็นได้ครับ

  4. ห้างออนล็อกหยุ่น…ชื่อ เซอ มั่กๆ พอๆ กับไนติงเกล-โอลิมปิกเลย 🙂

    กทม.นี่ตำนานเยอะนะครับ ยังคิดเลยว่าวันไหนจะหาโอกาสไปถ่ายรูปตอนเช้าๆ แถวเกาะรัตนโกสินทร์ได้บรรยากาศย้อนยุคดีแท้

    อ่อลืมบอกไป ห้างเซ็นทรัลสีลมปิดแล้วนะครับ ทางกลุ่มเซ็นทรัลจะทุบแล้วสร้างอาคารสำนักงานขึ้นมาใหม่แทน

  5. อืมมม
    หหลังๆเซ็นทรัลเปิดกว้างมากขึ้นนะ มีผู้บริหารเป็นฝรั่งก็มี พยายามหาคนเก่งๆมาทำงานด้วย

    เเล้วก็เขี้ยวกับ supplier มากๆ …

    เร็วๆนี้ LOTUS จะมาเปิดที่ข้างๆ Central ปิ่นเกล้าเเล้วไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง น่าติดตามจริงๆ

  6. ท่านแม่ทัพ รู้จัก ห้าง แมวดำ ตรงแถวเยาวราช หรือเปล่า
    กับ ห้าง ใต้ฟ้าหรือ แก้วฟ้า ไม่แน่ใจแถวบางลำภู
    ไม่รุ้ยังอยู่หรือเปล่า ตอนเด็กตามพ่อแม่ไปวางบิลบ่อยๆ
    ไม่รู้ล้มหายตายจากไปหมดหรือยัง จะว่าไปห้างยุค บุกเบิกหายไปหมด

    เมอร์รีคิงส์ คาเธย์ นิวเวิลด์ โอเชี่ยน เวลโก้ ไดมารู พาต้าก็กำลังจะไปแล้วเสร็จเจ้าสัวเจริญ

    ว่าไปนับถือเซ็นทรัลเหมือนกัน อยู่รอดมาได้ ปรับตัวพร้อมกับกระแสโลกได้ดีจริงๆ

  7. ท๊อปส์ใต้เซ็นทรัลปิ่น เพิ่งจัดเลย์เอ้าท์ใหม่ สงสัยเตรียมพร้อมรบกับโลตัสเต็มที่

    ห้างแมวดำเคยได้ยินผู้ใหญ่เล่าให้ฟังแต่เกิดไม่ทันครับ

    ห้างใต้ฟ้าอยู่แถวสามแยกไฟฉายอ่ะเปล่า เรียบร้อยโรงเรียนจีนไปแล้ว (เกิดทัน) ส่วนห้างแก้วฟ้าอยู่แถวบางลำภู

    เสี่ยเจริญจะซื้อพาต้าเหรอครับ อึม…

    ที่จริงห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของไทยจริงๆ ชื่อ ห้างแบดแมน แต่เป็นของฝรั่งสมัย ร.5 โน้น ส่วนไนติงเกลเป็นห้างแรกที่เป็นของคนไทย

  8. ห้างอะไรที่ขายพวกอุปกรณ์เย็บปักถักร้อยและงานฝีมือเยอะๆ แถวบางลำภู แล้วตอนหลังไปเปิดเป็นห้างที่ฝั่งธน ตรงที่มาจากสะพานซังฮี้จะไปพุทธมณฑลอ่ะค่ะ ยังอยู่หรือเปล่าไม่รู้…

  9. ขอบคุณค่ะ เมื่อวานกลับไปบ้านยังนึกๆๆๆ อยู่เลย แบบว่ามันคาใจ 🙂

  10. คลังแห่งเครื่องกีฬา ราชาแห่งเครื่องดนตรี ราชินีแห่งเครื่องสำอางค์
    คือ สโลแกนของห้างไนติงเกล โอลิมปิคค่ะ
    ห้างนี้มีสาขาที่กล้วยไทด้วยนะคะ แต่ปิดไปแล้วค่ะ
    แถวพาหุรัดยังมีห้างเสื้อผ้าผู้หญิงชื่อดังคือ ห้างนัมเบอร์วัน

    เซ็นทรัลสาขาแรกอยูที่เยาวราชค่ะ แล้วไฟไหม้ จึงย้ายไปแถววังบูรพา
    ปัจจุบันคือร้านจิวเวลรี่คงคา

    สมัยก่อนจะช้อปปิ้งเป็นย่านๆไป เช่น ผ้าต้องสะพานหัน-พาหุรัด
    รองเท้า กระเป๋าเครื่องหนัง ต้องบางลำภู หนังสือต้องวังบูรพา

  11. อ้อ..ลืมบอกไป ข้างในก็…..เหมือนกันค่ะ
    แต่ผู้ใหญ่แก่ๆยังอยู่กันเป็นเสาหลัก เลยแบ่งเค้กชัดเจนว่าใครจะกินก้อนไหน
    เช่น ห้างซึ่งเป็น core จะตกกับบรรดาบุตร-บุตรีสายตรง
    อาหาร-โรงแรม จะเป็นของอีกสายหนึ่ง
    โรงงานผลิต อีกสาย เทรดดิ้ง อีกสาย พัฒนาที่ดินอีกสาย ร่วมทุนเช่น โรบินสันก้ออีกสาย ธนย
    Category Killer ทั้งหลายเช่น Homework ( ยังไม่ค่อย work เท่าไหร่เมื่อเทียบกับ Home Pro) Power Buy B2S (ท่านแม่ทัพคงรู้ดี) Tops ก็คนละสายทั้งสิ้น

    แบ่งเค้กชัดเจน แยกสายตีตลาด ผนึกพลังเป็นแนวร่วม

  12. แยกกันตี (divide and conquer) ใช่มั้ยครับ ไม่เลวๆ

    แบ่งเค้กข้างใน ทำให้ทุกอันมีเจ้าภาพที่ชัดเจน แต่ละคนจะได้พยายามสุดๆ ได้โดยไม่รู้สึก… เป็นวิธีการปกครองที่ดีทีเดียว

  13. ไนติงเกลนี่ผมเดินผ่านไปผ่านมา ระหว่างดิโอกับที่ทำงานอยู่บ่อยมากๆครับ
    นั่นเป็น paragon ในยุคนู้นเลยนะครับ

    ตอนนี้ผมผ่านมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยแวะเข้าไปเลย ท่านแม่ทัพพูดถึงต้องเข้าไปดูสักครั้งแล้ว

    ส่วนเซ็นทรัลนี้เขาโตมาได้เพราะขึ้นชื่อว่าเขี้ยวฝังดิน เคี้ยวไม่ลงเลยละครับ
    แถมยังมีระบบกงสี ที่มหัศจรรย์มากๆ เป็นตระกูลที่ใหญ่มากๆ แต่มีคนเด่นๆอยู่ไม่กี่คนละครับ
    มีการวางรากฐานการศึกษา ในตระกูลเป็นระบบอย่างที่สุด
    เพราะถ้าใครไม่ functions จริงๆ เขาไม่ให้อยู่ในสายบริหารงานหลัก รอรับปันผลอย่างเดียวครับ

  14. ถ้าเราเทียบไนติงเกลกับห้างใหญ่อย่างเซนทรัลก้ต้องบอกว่าเทียบกันไม่ได้ แต่ถ้าลองมองว่าทำไมเค้าถึงอยู่ได้นานกว่าห้างสมัยใหม่อย่างเมอรี่คิงส์ ไดมารู พาต้า ได้ก็น่าศึกษาเนอะ

  15. คุณแม่เรานะ สมัยสาว ๆ ได้เป็น มีสไนติ้งเกลด้วย ตอนนี้ยังมีรูปเก็บใว้เลย สวย ๆๆๆๆๆ มาก

  16. ไม่ใช่แค่คิดถึงไนติงเกล แต่คิดถึงเพื่อนๆ3คนมากๆเลย ศศิมา ประภาวดี พัชราวดี จำเราได้ไหม คิดถึงเพื่อนๆจัง ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะ ไม่รู้ว่าเพื่อนจะได้เปิดอ่านที่เราเขียนหรือเปล่า เกือบ26ปีที่ไม่ได้เจอกันเลย ตอนนี้เราทำงานอยู่ที่บ.คอลเกต อมตะชลบุรี อยากเจอเพื่อนๆอีกสักครั้งจัง
    😀 :-* นพรัตน์

  17. เมื่อไม่นานมานี้ก้อยังแวะไปไนติงเกล และร้านออนล็อคยุ่นค่ะ จะชอบแวะไปทุกทีที่ผ่าน ให้อารมณ์และความรู้สึกที่น่าประทับใจไปอีกแบบที่เซ็นทรัลและบ้านไร่กาแฟ ไม่มีค่ะ

  18. ทำไมห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ หลายแห่งทั่วโลกถึงเจ๊งครับ
    พี่ช่วยเล่าให้ฟังหน่อย

  19. เดินผ่านห้างไนติงเกลทุกวันครับ ขายสินค้าจำพวกเสื้อผ้า อุปกรณ์กีฬาเล็กๆ ไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *