บันทึกของ Aquarist

ความทรงจำเกี่ยวกับการเลี้ยงปลาสมัยเด็กๆ คือ ปลาหางนกยูง แบบว่าเลี้ยงง่ายสุดๆ เอาใส่ขัน เติมน้ำก๊อก ก็อยู่ได้แล้วแถมออกลูกมาอีกต่างหาก ต้นไม้ที่เอามาเลี้ยงด้วยก็หนีไม่พ้นสาหร่ายหางกระรอก ก็เลี้ยงง่ายสุดๆ อีกเช่นกัน

พอกลับมาเลี้ยงปลาใหม่ ตอนอายุสามสิบกว่า ก็เลยเกิด impression ว่า ปลาและต้นไม้น้ำทุกชนิดคงจะเลี้ยงง่ายเหมือนกันหมด ปรากฎว่า สมัยนี้มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย

แต่เดิมปลาหางนกยูงได้รับความนิยม คงเพราะมันเป็นปลาสวยงามที่อึดสุดๆ แต่สักพัก มนุษย์เริ่มเบื่อ ก็ต้องหาปลาสวยงามแบบใหม่ๆ แปลกๆ มาเลี้ยงเพิ่ม สุดท้ายแล้ว เราไม่ได้เลือกปลาที่ีอึดอีกต่อไป แต่เราเลือกปลาที่สวยและแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งแปลกยิ่งเลี้ยงยากยิ่งท้าทาย ปลาสวยงามส่วนใหญ่จึงไม่ได้เลี้ยงง่ายเหมือนปลาหางนกยูงอีกแล้ว เมื่อก่อนคนเลี้ยงปลาไม่เคยได้ยินคำว่า วงจรไนโตรเจน แต่สมัยนี้ ถ้าไม่รู้ อาจเลี้ยงปลาไม่รอด ต้นไม้น้ำสมัยนี้หลายชนิด ถ้าไม่ให้คาร์บอนไดอ๊อกไซด์จะอยู่ไม่ได้เลย

อาชีพที่ผมจะไม่ทำแน่นอนคือ ร้านขายปลาสวยงาม ผมว่าคนที่ซื้อปลาจากร้านไปแล้วไปทำปลาตาย น่าจะมีไม่ใช่น้อยๆ เลย เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ การเลี้ยงปลาสวยงามสมัยนี้ ต้องมีความรู้พอสมควร แต่หากเราจะคอยซักประวัติลูกค้าอย่างละเอียดว่า เขามีความรู้หรือความพร้อมที่จะเลี้ยงปลาที่จะซื้อสักแค่ไหน ถ้าไม่มากพอก็ไม่ขายให้ แบบนั้นเราก็คงขายปลาได้น้อยมากๆ อยู่รอดทางธุรกิจยาก เลยเป็นอาชีพ ที่ทำใจลำบากที่จะทำ

อ่านหนังสือสอนเลี้ยงปลาเล่มหนึ่งที่คนเขียนเปิดร้านขายปลาสวยงามมาก่อน เขาบอกว่า มีลูกค้าที่ซื้อด้วยอารมณ์ชั่ววูบ แล้วโทรกลับมาปรึกษาเยอะมาก หลายคนจะโทรมาแบบจิตตกสุดๆ เพราะทำปลาตาย แล้วหาสาเหตุเท่าไรก็หาไม่เจอ ซื้ออุปกรณ์มาเพิ่มเพียบแต่ปลาก็ยังตายอยู่ กลายเป็นความทุกข์แทนที่จะเป็นความสุข ผมว่าคงเป็นเรื่องจริงทีเดียว

ฉะนั้นใครที่คิดจะเลี้ยงปลาสวยงาม อย่าใช้อารมณ์ชั่ววูบ ต้องแน่ใจว่า เราพร้อมที่จะศึกษาหาความรู้จริง และจริงจังกับมันได้พอสมควร และก็ต้องทำใจไว้ด้วยว่า ต่อให้ศึกษาดีแล้ว กว่าจะเลี้ยงจนชำนาญได้ ก็ต้องมีผิดพลาดบ้าง (ทำปลาตายไปบ้าง) เพราะไม่มีใครทำได้ถูกต้องทั้งหมดแบบไม่เคยทำอะไรผิดเลย รวมทั้งผมด้วย 555

ในแง่ดี ผมว่าการเลี้ยงปลาสวยงามเป็นบททดสอบคนอย่างหนึ่งเลย เพราะเวลาทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่หวัง เราจะเกิดความท้อ บางคนจะยอมแพ้ไปอย่างรวดเร็ว แต่บางคนจะสามารถตั้งสติ จัดการกับความรู้สึกของตัวเอง แล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้ มันเป็นวิธีทดสอบคนอย่างหนึ่งเลยทีเดียว บอกได้เลยว่า ร้อยคนที่ลองเลี้ยงจะมีเพียงแค่ไม่กี่คนเท่านั้น (ไม่น่าเกิน 10 คน) ที่สามารถเลีึ้ยงต่อจนกลายเป็นคนที่เลี้ยงในระยะยาวได้ ถ้าคุณเป็นหนึ่งในนั้น คุณเป็นคนที่ใช้ได้ทีเดียว เวลาเจออะไรยากและต้องใช้ความอดทน น่าจะเป็นคนที่ผ่านไปได้

ผมว่า Hobby แทบทุกชนิดในเวลานี้น่าจะมีคนเล่นน้อยลงทั้งนั้น เพราะคนสมัยนี้หลีกเลี่ยงความยุ่งยากทุกชนิด นั่งกดไอแพดเป็นหลัก เพราะเป็นกิจกรรมที่ต้องเจอความยุ่งยากน้อยที่สุด แต่ผมว่านั่นเป็นกับดัก คนเราไม่ได้เกิดมาเพื่อหลีกเลี่ยงความยุ่งยากทุกชนิด เราต้องการพัฒนาตนเองเพื่อเติบโตขึ้นด้วย หากไม่เอาความยุ่งยากอะไรเลย แล้วคุณจะเก่งขึ้นได้อย่างไร

One thought on “บันทึกของ Aquarist”

  1. ผมสนับสนุนให้คนหันมาเลี้ยงสุนัขไทยครับ ได้เพื่อนแสนรู้ ลดเครียด เลี้ยงง่าย แถมบ่งบอกรสนิยมตัวเองได้ด้วย

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *